İfade Edilenleri/Edilemeyenleri Yaşayamamak…

Evet arkadaşlar, yavaş yavaş hayata ve yaşama dair birşeyler yazmaya başlıyoruz nihayetinde.

Bu yazımda insanların ifade edebildikleri/edilemeyenleri şeyleri yaşayamama duygusunu konuşacağız. Neden böyle abzürt bir konu konuşuyoruz diyorsanız, bu durumun başkalarında nasıl bir duygu oluşturduğunu bilmek istiyorum.

İnsan hep birşeyler ister, asla bu bana yeterli demez, sürekli açtır sürekli yoksuldur. En iyisi kavramı terstir aslında insana. En iyi otomobil, 1 yıl sonra iyi kötü otomobil değerine düştüğünde insan yine en iyisi peşinde koşmaya başlar, bu da zamanın insana uyguladığı bir düzen olsa gerek. Hayatımın her noktasında hatta hemen her günümde boş kaldığım anda düşünmeye başlarım. Hayaller kurar, kendimce düşlere dalarım, sahneler oluşturur ifade edebildiğim yada edemediğim şeyleri düşlerimde yaşamayı denerim. İnanın bu kadar zevkli birşey yok, herşey düşlerinizde olduğu gibi olması gereken seyrinde ilerliyor. Peki ya bunu gerçek yaşama dökmek…!

Yıllar öncesinde hep bir bilgisayar firmasında teknik serviste önümde bilgisayarlar ona format at, buna program kur, şunun problemini çöz gibi birşey hayal etmişimdir ve sürekli düşlerimde bunu yaşamışımdır. Zaman bana bunu yaşamımın ilerki seviyesinde gösterdi ve ben bir bilgisayar firmasında düşlerimden de fazlasını yaşama imkanı buldum. Ama ortada bir sorun var Bu durum aynı lüks ve pahalı bir restorant’ta olabildiğince fazla birşeyler yemek, aslında artık doydum noktasında hala bünyeye birşeyler katabilme zorunluluğu altında yaşamak gibi birşey. Artık doymuşsun o yemeğe ve ortama, ama hala aynı şeyleri yemeye çalışıyorsun ve artık rahatsız olmaya başlıyorsun. Hal bu ki düşlerinde hep böyle bir yemek ve böyle bir restorant vardı. Doyunca insan daha fazlasını istiyor. Bende yaşamımın geçmiş evrelerinde bunu gördüm. Bilgisayarcı idolü üstüne kurulmuş bir başlangıç noktası ve şuan sürekli ilgi alanlarımın genişlediği bir gelişme noktasındayım. Ama asıl konu meslek değil. Hisler…

Hayatta inandığım ve aslında hiçbir zaman daha fazlası nerede, ben doydum artık diyemeyeceğim bir kavram var. AŞK!

İnandığın birşey için bile birçok zaman daha fazlasını istersin. Dinine çok bağımlısındır, önce namazla başlarsın, sonra oruç tutarsın, bir süre sonra arapça öğrenmek isteyim daha iyi anlamaya çalışmak istersin, bu süreçte üzerine düşecek değişiklikler doğrultusunda daha başka şeyler istersin. Ama, gerçekten aşık olduğun birine, aşkım bugüne kadar hep aynı sevdin beni, daha fazlasını istiyorum ben artık doydum diyemezsin, YADA DEMEMELİSİN…:D

Aşk sevgi, saygı ve güven çerçevesinde hissettiğimiz birşeydir. Bir aşkta sevgi ve saygı varsa ancak güven yoksa o aşk boş aşktır. Yada herhangi bir temel kavram eksikse o aşkın geleceği belkide yoktur. Tabi bu çok geniş ve ap ayrı bir konu. Şimdi durduk yere birbirine güvenen seven ve saygı duyan ama aynı zamanda daha farklı şeyler yaşayanların da hislerini çöpe atmayalım

Aşık olduğun birine onu sevdiğini nasıl ifade edersin. Ben bunu tüm yaşamım boyunca bir türlü usülü adabıyla beceremedim Hoş çok ta fazla kişiye aşık olduğum söylenemez, ama ortada bir sorun olduğunun farkındayım. Çok seviyorum, uğrunda ölüyorum, ama ne yapacağımı bilmiyorum. İşte bu noktada ifade edebildiklerim ve edemediklerimi yaşayamamak benim farklı hissetmeme neden oluyor. İfade edebiliyorsun, ama birşeyler yapamıyorsun ya da ifade edemiyorsun zaten ifade edebilemediğin için birşeyleri yine yaşayamıyorsun. ( tek seferde çok acayip bir cümle kurdum kendi kendimi tebrik ediyorum şahsen )

Evet neyse lafı fazla uzatıp insanın uzun makalelere olan antipatisini daha da geliştirmenin bir anlamı yok. Kısacası derdim bu, çok seviyorum sevmeyi, sevilmeyi…Çok düşünüyorum yaşamımdaki en büyük devrimi gerçekleştirmeyi. Son olarak ifade edilebilenler ile edilemeyenler arasında da büyük bir fark vardır, zıt anlamda değildir aslında, sevdiğini ifade edersin, ama sevgi anlamında hissettiğin duyguyu ifade edebilmek çok zordur…

Hayatlarında ifade edilenleri ya da edilemeyenleri yaşamak isteyen arkadaşlarıma başarılar diliyorum…